Wie direct in Lage Vuursche wil parkeren, kan het algemene parkeerterrein in het dorpje gebruiken.
Maar daar is het meestal bijzonder druk en daardoor ongeschikt voor trailers. Een optie is de Kloosterlaan of  manege Nieuw Eldorado in Soest een prima startplaats. Hier kunnen we de trailer gemakkelijk kwijt en zijn te gast op een zeer luxe paardencomplex. Eerst een kop koffie in de gezellige kantine en dan vertrekken we voor een heerlijke avontuurlijke rit. Vanaf Nieuw Eldorado loopt een ruiterpad dat direct toegang geeft tot het bos. We rijden onder een dik bladerdak van de loofbomen over een zanderig ruiterpad richting het westen. Vanaf hier kunnen ruiters tot aan kasteel Groeneveld bij Baarn doorrijden of zelfs naar het Goois Natuurreservaat rijden. Wij buigen echter af naar het zuiden en steken de provinciale weg N415 over. Omdat Demeter nog relatief groen is, stap ik af voordat we oversteken. Ik wil niet het risico lopen dat mijn paard plotseling midden op de weg blijft staan uit angst voor de dikke witte strepen, terwijl uit de verte een auto aan komt razen. Demeter wandelt echter zonder aarzeling achter ons aan. Na deze oversteek doet een stevige zandweg dienst als ruiterpad: het loopt midden over de Hilversumse golfbaan. Aan weerzijden van het pad staan bomen en bosjes, zodat een verdwaald golfballetje niet op het pad terechtkomt. We zien enkele dames en heren met geruite broeken het ruiterpad oversteken, de karretjes met golfclubs achter zich aan trekkend. De paarden moeten wel wennen aan deze combinaties.

Iets meer naar het zuiden kunnen liefhebbers een ronde maken door het Smitshuysenbos, via een netwerk van ruiterpaden. Wij slaan dit deel vandaag over. De truc is dat je door een schuin klaphek moet. Dit is echt oppassen. Inmiddels rijden we al een uur en wordt het hoog tijd voor een aangename stop: in Lage Vuursche ligt restaurant 'De Lage Vuursch', ooit dorpsherberg en tevens dienstdoende als rechthuis. De steen voor het restaurant is een kolossale zwerfkei. Het restaurant beschikt over paardenstalling en ruiters kunnen er prima lunchen of theedrinken. Voor een euro kun je je paard in de stands stallen. Breng wel zelf een halster mee.

We komen vanaf de noordzijde via de Kloosterlaan het dorp binnen en slaan direct rechtsaf naar de parkeerplaats en komen via de mooie binnenplaats achter het restaurant bij de stal terecht. De paarden drinken wat en wij zoeken een terrasje op. Onze nuchtere Connemara’s zijn bomvast in het verkeer, dus durven we na de pauze de tocht door het dorp richting de tuinen van Kasteel Drakenstein aan. Een motorclub  met Harley Davidsons komt langs, even zit mijn hart in mijn keel, maar de paarden blijven rustig.

Het huis ‘Klein Drakestein aan de noordzijde van Lage Vuursche is een schitterend gerestaureerd laat achttiende-eeuws gebouw, indrukwekkend door de harmonische architectuur. Ten westen daarvan staat kasteel Drakenstein, eigendom van Koningin Beatrix. Het is door dichte begroeiing vrijwel aan het oog onttrokken. Maar als je van je paard afstapt, kun je nog dichterbij komen. Jammer genoeg zien we niets, geen prins of prinses te bekennen. Toch geeft het een speciaal gevoel om hier rond te rijden.

We stappen verder langs het dagrecreatieterrein Drakenstein. Het bos is afwisselend: oeroude beukenbomen met indrukwekkende knoesten staan langs de route. Iets verder komen we door een gebied begroeid met hoge varens. Vanaf de paardenrug kunnen we er nog gemakkelijk overheen kijken, als wandelaar voel je je ingesloten door een groen oerwoud. Net Jurassic Park. Verrassend genoeg hebben we een paar honderd meter verderop plotseling weids uitzicht over de heide. Het ruiterpad leidt langs heidegebied De Stulp en het zandpad verleidt Isabel en Rasputin tot een hoger tempo.( De Stulp heeft een ruiterpadverbinding naar Soest ). Het gaat allemaal iets te snel voor mijn groen paardje. Ze bolt haar rug en geeft een paar flinke bokken., Voordat ik het weet lig ik op de grond. Gelukkig land ik zacht in de heide. Ik klim weer in het zadel en we draven verder, genietend van de prachtige omgeving, het geweldige uitzicht en de goede voorzieningen langs deze route. Tel daarbij de koninklijke bezienswaardigheden op en het mag met recht een vorstelijke tocht worden genoemd.

De juiste kaart is kaartnummer 23 uit de serie " Welkom bij de boswachter".